به گزارش وبدا، نشست خبری تشریح نتایج طرح پژوهشی «بررسی ارتباط دلبستگی مادر و فرزند با دیسترس قاعدگی و نگرش به قاعدگی دختران دانشآموز شهر گناباد» با رویکرد توسعه و تقویت ارتباط میان پژوهشهای دانشگاهی و حوزههای اجرایی و آموزشی، به همت و همکاری همکاری اداره ترجمان دانش مدیریت اطلاعرسانی پزشکی و مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت برگزار شد. این نشست ، روز چهارشنبه ۱۹ آذرماه ۱۴۰۴ در محل سالن اجتماعات اداره آموزش و پرورش شهرستان گناباد و با حضور مشاورین و مراقبین سلامت مدارس این شهرستان به عنوان جامعه هدف این پژوهش، برگزار گردید.
در این نشست، دکتر نرجس بحری، دانشیار گروه مامایی دانشگاه و ارائهدهنده اصلی طرح، ضمن تشریح ابعاد مختلف این مطالعه که با همکاری مهشید زمانی سورشجانی، نسیم خواجویان و فریبا عسکری اجرا شده است، به تبیین اهداف و ضرورتهای انجام آن پرداخت. وی با اشاره به اینکه این پژوهش مقطعی در سال ۱۴۰۲ بر روی ۳۴۷ نفر از دختران دانشآموز مقطع متوسطه دوم شهر گناباد صورت گرفته است، اظهار داشت که در این طرح از ابزارهای استاندارد علمی نظیر پرسشنامههای دلبستگی به والدین، نگرش به قاعدگی و دیسترس مرتبط با قاعدگی استفاده شده است تا نقش کلیدی و محافظتی رابطه مادر و دختر در سلامت دوران بلوغ ارزیابی گردد.
دکتر بحری در ادامه با تأکید بر نوآوریهای این طرح و توجه ویژه آن به مسائل کاربردی بهداشت مدارس، یافتههای کلیدی پژوهش را برای حاضران تشریح کرد. بر اساس نتایج بهدستآمده، ارتباط معکوس و معنیداری میان دلبستگی مادر و فرزند با دیسترس قاعدگی وجود دارد؛ به گونهای که با افزایش میزان دلبستگی و صمیمیت میان مادر و دختر، پریشانی و دیسترس مرتبط با قاعدگی در نوجوانان به شکل چشمگیری کاهش یافته و همزمان، این ارتباط سازنده موجب شکلگیری نگرش مثبتتر و پذیرش بهتر دختران نسبت به این پدیده طبیعی میشود.
در بخش پایانی این نشست که به ارائه راهکارهای اجرایی اختصاص داشت، پیشنهادهای کاربردی متعددی جهت ارتقای سلامت جسمی و روانی دانشآموزان مطرح گردید. لزوم برنامهریزی برای برگزاری جلسات آموزشی مستمر ویژه اولیا و مربیان با هدف ارتقای آگاهی مادران، و همچنین ضرورت بهرهگیری مدیران، کارشناسان و مراقبین بهداشت مدارس از نتایج این مطالعه جهت تدوین برنامههای مداخلهای اثربخش، از جمله مهمترین توصیههای این نشست بود. این رویداد علمی با برگزاری جلسه پرسشوپاسخ و تبادل نظر پیرامون شیوههای مداخله در مدارس پایان یافت و طی آن بر اهمیت حیاتی پیوند و همافزایی میان پژوهشهای دانشگاهی و نظام آموزش و سلامت تأکید شد.